شاید اگر فتنه مسئولیت بر شانه هایم نهاده نمیشد و به تبع آن معلومات با واقعیات نزدیکترم نمی کرد زبانم امروز آرامتر ندای "العجل" را سر می داد نه اینکه قلبم نا امید و بی اطمینان از هر کجاخونین و مالین ضجه بزند :"اين المعدّ لقطع دابر الظّلمه، اين المنتظر لاقامة الأمت و العوج، اين المرتجى لأزالة الجور و العدوان"
و اگر امسال گستره جاهلیت در توده های دنیای اسلام را با حضورم در اجتماعی ترین عبادت شریعت نمی دیدم شاید از عمق جان درک نمی کردم که هیچ راه نجاتی جز دعا برای تعجیل و تلاش برای زمینه سازی ظهور نداریم!!!
لذت بخش ترین حال امسالم زمان ذکر موثر "یا صاحب الزمان" بود وقتی که نا لایقانه در مطاف پا بر جای پای دردانه های خداوند می گذاشتم از ابراهیم و اسماعیل تا مهدی موعود !
آقا جان زبانم (!) را شنیدید؟ چشمانم را دیدید؟   
 

                   فرصتی کو که سر قافله برگردانیم ؟!