تبليغاتX
خلوت خاطر
صفای خلوت خاطر از آن شمع چوگل جویم



نمازهاي مغرب و عشايي كه با بچه هاي مفيد در عصر هاي گرم بهار و تابستان قم و در صحن حياط با صفاي حرم كريمه اهل بيت حضرت فاطمه معصومه (س)به امامت مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمي فاضل لنكراني (ره) و با گوش جان سپردن به لحن دلنشين قرائت ايشان ميخوانديم از با حال ترين نمازهاي من و از فراموش نا شدني ترين لحظه هاي زندگيم است روحش شاد و از خوان كرم بهانه وجود حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) برخوردار باد.

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/03/29ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

                       السلام علیک ایتها الصدیقه الطاهره 
                         یا فاطمة الزهراء
                                                                                      
بسم الله

 میخ پهلوی خورشید را چگونه شکافت؟!   


بانو جان دیگر امسال در عزایت خدا را شکر میکنیم که قبر مطهرت آشکار نیست وقتی گلدسته های حرم فرزندانت را نشانه می روند !
خدا کند سال بعد در ظهور مصلح منتقم برایت اقامه عزا کنیم.                  ان شاء الله
                                                 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/03/27ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 



تنم زمینی است ولی کبوتر روحم که توان پرواز دارد!

+ نوشته شده در  جمعه 1386/03/25ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

به نام دوست که دل و  چشم و زبانم شرمنده اوست!

من به سيبي خوشنودم
و به بوييدن يك بوته بابونه.
من به يك آينه، يك بستگي پاك قناعت دارم.
من نمي خندم اگر بادكنك مي تركد.
و نمي خندم اگر فلسفه اي ، ماه را نصف كند.
من صداي پر بلدرچين را ، مي شناسم،
رنگ هاي شكم هوبره را ، اثر پاي بز كوهي را.
خوب مي دانم ريواس كجا مي رويد،
سار كي مي آيد، كبك كي مي خواند، باز كي مي ميرد!

خدا رحم کند دو روزی است این مصرع سهراب از ذهنم پاک نمی شود:
"من نمیخندم اگر بادکنک می ترکد"
+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/03/20ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

                                                                                                                                                                                                        الان   
                                  باسمه تعالی شانه
                                                                        
چند روزی است نامه امیر کبیر (رحمه الله) به ناصرالدین شاه در ذهنم است و ترجیح میدهم این پست جمله آن فقید باشد. شان نزولش به ذهنم .بر میگردد به مسایل شغلیم که اینجا جای گفتنش نیست.
ولی آیا هر امیرکبیری باید رگ دستش را برای حمام فین زمانش آماده کند؟!
ان شاءالله که اینطور نیست!

((الان که در ایوان منزل با همشیره همایونی به شکستن لبه نان مشغولم ، خبر رسید که .... حاکم قم را که به جرم رشوه و ارتشا معزول کرده ام به سفارش عمه خودابقا نموده اید ، فرستادم او را تحت الحفظ به تهران بیاورند تا علیاحضرت بدانند که اداره امور مملکت با سفارش عمه و خاله نمی شود ، زیاده جسارت است ، تقی
 ))  
                                                                                                             

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/03/17ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

                   
                       به نام خداوند بخشنده مهربان
مؤمنان خانه‏نشين كه زيان‏ديده نيستند با آن مجاهدانى كه با مال و جان خود در راه خدا جهاد مى‏كنند يكسان نمى‏باشند خداوند كسانى را كه با مال و جان خود جهاد مى‏كنند به درجه‏اى بر خانه‏نشينان مزيت بخشيده و همه را خدا وعده پاداش نيكو داده و مجاهدان را بر خانه‏نشينان به پاداشى بزرگ برترى بخشيده است
 .
                                                                             
                                                                       (سوره نساء آیه ۹۵
 )

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/03/13ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

 
                                             
    تو سبز بگذر و بگذار هرکه خواست ببیند    
                        
 
             و هرکه خواست نفهمد تو را و
زرد بماند!

+ نوشته شده در  شنبه 1386/03/12ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

غم
شعر سبزم را خواند                               
و کتابم رابست، نشست
من دلش را از لای نگاهش دیدم
که به من می خندد
و به خود می گوید:
" مثل اینکه شاعر                            
اهل آبادی نیست
دل بیهوده ی خوش باور و شادی دارد
که نمی خواهد غم را اقرار کند."
من به او گفتم:
خیر
اهل اینجایم من
اهل همسایگی درد شما
بین مردم می افتم
بر می خیزم
همه غم ها را می بینم
می فهمم
باور دارم
حتّی
من غمی بیشتر از مردم دیگر دارم
غم بی آبی..بی نانی..بی بارانی
غم بیماری..بیکاری..سرگردانی
و غم نادانی
غم نان خوردن از راه تقسیم شادیها
غم نان خوردن با نرخ زمان
غم نان خوردن از راه سوداگری مرگ
در کوه و کویر
غم گل دادن خشخاش در مزرعه همسایه
غم احساس زمان در زندان
غم بیمارستان
غم پیدا شدن دارو
در خلوت "ناصرخسرو"                          
غم پنهان شدن ناپاکی در پشت نقاب      
رنج و اندوه دیالیزیها                           
غم یک نابینا..یک ناشنوا..یک معلول
غم یک آواره در خاک غریب                               
غم و اندوه زمین لرزه                    
در گوشه ای از خاک وطن                           
غم یک کودک در لحظه اعلام طلاق
و غم قاضی در دادنِ حکم
غم سرگردانی در راهرو دادسرا
غم بر هم زدن قانون با قدری پول
غم آلودگی "ما"
و "هوا"                                                      
غم برخورد پزشک
و پلیس
غم رفتار رئیس
رنج پیکار معلم در جبهه جهل               
غم پیکار معلم با دست تهی
و غم پُر شدن حافظه در مدرسه ها
غم پرپر شدن اندیشه در دانشگاه
غم مردن انگیزه در عرصه کار
درد کنکوری ها
رنج دلواپسی از آینده
ماتم جمعیّت
- غم روئیدن مردم بیش از گندم-
غم یک باغ ز پژمردن در سایه ی برج
غم پیغام پرنده از پشت قفس
غم دلتنگی یک ماهی در تنگ بلور
غم پاییزی یک باغچه بعد از گل سرخ
غم کمرنگی عشق...
آری...
همه اینها را می فهمم
باور دارم
اما...
غم خود را در خویش نگه می دارم
و نمی پاشم دود ِ دل خود را در باد
چونکه می پندارم
حق نداریم هوا را آلوده کنیم
زندگانی هنر همنفسی با غمهاست
زندگانی هنر همسفری با رنج است
زندگانی هنر سوختن اکنون تا روشنی آینده ست
زندگانی هنر ساختن پنجره بر بیداری ست     
زندگانی هنر یافتن روزنه در تاریکی ست
زندگی گاهی،
آری
به همین باریکی ست
در همین نزدیکی ست
زندگانی هنر بافتن پارچه زیبایی ست
زندگی دوختن شادیهاست
و به تن کردم پیراهن گلدار ِ امید
و برون آمدن از خانه
از کوچه بن بست زمستانی
در صبح بهار
روح سبزی را باید در خویش دمید
شعر سبزی را از نو بایست سرود
و سرود سبزی را همواره باید زمزمه کرد *
:
اللهّمّ عجّل لولیّک الفرج

* روزنه،مجتبی کاشانی(م. سالک)

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/03/07ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  | 

                                                       بسم الله الفاتح
                       
اگر "بیت المقدسی" بمانیم خدا  همیشه خرمشهر ها را برایمان آزاد میکند!  
   
                                      آیا همه خرمشهر ها را آزاد کرده ایم؟!      

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/03/03ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی  |