تبليغاتX
خلوت خاطر
صفای خلوت خاطر از آن شمع چوگل جویم

               

            اگر بیدار نیستیم لااقل سبکتر بخوابیم

  
                  سحر نزدیک است!




+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/01/31ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

گرچه میگفت که زارت بکشم می دیدم

که نهانش نظری با من دلسوخته بود

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/11/29ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

باسمه تعالی شانه العزیز

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای       

فرشته ات به دو دست دعا نگهدارد

گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان  

نگاه دار سر رشته تا نگهدارد !!!

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/10/01ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

 

شاید اگر فتنه مسئولیت بر شانه هایم نهاده نمیشد و به تبع آن معلومات با واقعیات نزدیکترم نمی کرد زبانم امروز آرامتر ندای "العجل" را سر می داد نه اینکه قلبم نا امید و بی اطمینان از هر کجاخونین و مالین ضجه بزند :"اين المعدّ لقطع دابر الظّلمه، اين المنتظر لاقامة الأمت و العوج، اين المرتجى لأزالة الجور و العدوان"
و اگر امسال گستره جاهلیت در توده های دنیای اسلام را با حضورم در اجتماعی ترین عبادت شریعت نمی دیدم شاید از عمق جان درک نمی کردم که هیچ راه نجاتی جز دعا برای تعجیل و تلاش برای زمینه سازی ظهور نداریم!!!
لذت بخش ترین حال امسالم زمان ذکر موثر "یا صاحب الزمان" بود وقتی که نا لایقانه در مطاف پا بر جای پای دردانه های خداوند می گذاشتم از ابراهیم و اسماعیل تا مهدی موعود !
آقا جان زبانم (!) را شنیدید؟ چشمانم را دیدید؟ 
  
 

+ نوشته شده در  شنبه 1387/05/26ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
                   

                   فرصتی کو که سر قافله برگردانیم ؟!

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/05/22ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

                

یک هفته ای از روزهای زیبای آخر اردیبهشت و اوایل خرداد را به لطف و توفیقی که یقینا شایسته اش نبودم در بلد امن مست گرد گرد کعبه بودم و آستانه بوس قبه خضراء.
کبوتر دلم خاکمال بقیع شد و مشام جانم مصفای صفا .
اگر زمان انتظار آسمانیان را برای استقبال از کوثر خدا هفتاد و پنج روز پس از پای بوسیشان از پیامبر رحمت بدانیم شب دفن شدن آسمان در زیر خاک خاک پایتخت عشق توتیای چشمانم بود.


                             بعدا از این سفر بیشتر خواهم نوشت.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/03/20ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
باسمه خیر الاسماء

          

                آسان بگیر !

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/01/07ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

باسمه خیر الاسماء
        
اگر مشغولیتهایم اثری در رفع گرفتاریهای بندگان خدا نداشته باشد چقدر ضرر کرده ام که امروز نمی دانم چگونه به چشم بر هم زدنی سال  به آخر رسید و بوی بهار نوید بخش نوروزی دیگر است!
ازآخر اسفند همیشه در ذهنم حلاوت شیرینی پختنهای مادر و مادر بزرگ وبه باغچه رسیدن های پدر و لباس نو خریدن (آنهم از نوع کودکانه یا حداکثر نوجوانانه) تداعی می شود به همراه خانه تکانی و ثلث دوم !
خیلی وقت است دیگر نوروز برایم آن حال و هوا ها را ندارد و حتی شاید امسال سومین سال باشد که با شنیدن صدای توپ تحویل سال قطرات اشک هم به سفره تحویل سالمان اضافه میشود در فراق آن غایب بزرگ!
 هشتاد و شش را با چند امتحان کوچک و بزرگ پشت سر گذاشتم وگرفتن هدیه ای که اصلآ لیاقتش را نداشتم و شاید مهمترین واقعه هشتاد و ششی  زندگیم کفن پوشیدن بود در سرزمین خانه بزرگ!
آرزو میکنم در سال جدید که حتم دارم همه آزمون خواهیم داد امتحانها راحت باشد و متصل به یک شادی و نشاط  درست مثل ثلث دوم! 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/12/28ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
باسمه خیر الاسماء

همیشه انتخاب از سخت ترین تصمیمهاست 

باید مبانی را در نظر بگیریم و در واضحات شک نکنیم

برای کسی که تصمیم گیری در خصوص سرنوشتمان را به او می سپاریم حداقلها کافی نیست

بد نیست کمی سخت گیر باشیم!

--------------------------------------------------
چند روزی تهران بودم دیدن شعار انتخاباتی افراطیون مشارکت برایم

جالب بود نمی دانم توبه است یا...

معنویت؟!  عدالت؟!  

به حق چیزهای ندیده و نشنیده!                                 


هر چند در شهرستانها اثری از حضورشان نیست.


+ نوشته شده در  چهارشنبه 1386/12/22ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 

باسمه خير الاسماء

      برويد اي دلتان نيمه كه در شيوه ما    مرد با هرچه ستم هرچه بلا ميماند

راحت شدي!

هر چند می دانستیم نخواهند گذاشت ولی اين لطف اوست كه

بي مشقت مسئوليت
اجر تقبل متعهدانه اش را ببري.

فتح اين سنگر هم مباركت باد سردار!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1386/12/08ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
     

 

خدا کند این به آخر خط رسیدن

از جنس به "پایان" رسیدن مدال آورندگان باشد

نه از جنس به آخر خط رسیدن به بن بست روندگان!
 





                           
                                                      

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/12/05ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
باسمه تعالی شانه

یادش بخیر شبهای سرد زمستانی ابهر و حال و هوای احساس آلود خانه مان آنگاه که پدر(بهشت امن خدا جایگاهش باد) آخرین سروده های استاد سعید بداغی را با لحن دلنشینش از روی تکه کاغذی که استاد با خط خود نوشته بود برایمان می خواند.

دیده را در خط هر نقطه که راهی کردم
از کران تا به کران سیر سیاهی کردم
دیدم امکان نوشتن نبود در دل شب
آزمون از دل سرگشته شفاهی کردم
در سیاهی نبود گر چه هویدا خط راه 
من به هر سو که شدم شک دو راهی کردم
باش آسوده دل ای خانه بر انداز هنر
روح را خوار و زبون آنچه تو خواهی کردم
هر کجا بود سخن از گهر عزت نفس
سر فرو بردم و احساس تباهی کردم
.
.
.
تا بدانی چه کشیدم من از این درد سعید
دفتری را به غزل برگ گواهی کردم

--------------------------------------------------------------

به هرکه زمزمه گرم سوز و ساز دهند
به شور زمزمه اش اجر صد نماز دهند
هزار بار فزون تر از آنچه باخته است
به یک اشاره ابروی دوست باز دهند
چو بنده دست اطاعت نهاد بر سر چشم
ز تار هر مژه اش صد کلید راز دهند
دل شکسته بدین راه سای و دیده پاک
و گرنه هرکه رود . راه در حجاز دهند
به فکر بوسه ارزان مباش از رخ دوست
به صد نیاز تو یک بوسه را به ناز دهند
.
.
.
امید چاره ندارد سعید از تو کسی
که راه چاره به مردان چاره ساز دهند

استاد سعید بداغی افتخار شهر ماست و بی راه نیست بگویم از افتخارات ادبیات معاصر است که کاش تواضع او و کوتاهی امثال ما باعث نا شناخته ماندنش نمی شد.
در بیان شانش به یک بیت از سروده های خودش تمسک می جویم:

پرواز بسیار است در طاق بلند آسمان     شرط دگر دارد ولی آنجا که عنقا می رود
 

+ نوشته شده در  جمعه 1386/11/26ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
باسمه خیرالاسماء
                     

               هر که در این حلقه نیست فارغ ازین ماجراست!

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/11/15ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
             
دستهایم که بالا آمدند

ماندم در دوراهی همیشه انتخاب!

بگویم بده یا بگیر ؟!

اینبار میخواهم خلاف گذشته ها عمل کنم 

خودت کمکم کن! 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/11/02ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
باسمه خیر الاسماء

                       

       یک دوبیتی با بضاعت نا چیزم در عرض ارادت به آستان سید الشهداء و زینب کبری(علیهما السلام)

                  کدام ظهر داغ ؟ همان یک شب سرد!
                                                             که داغ نهادند بر لب سرد
                دمی که جای تیغ را مدام میبوسید
                                                            چه داغ داغ داغ زینب سرد!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/10/27ساعت   توسط محمد مهدی اعلایی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
در شهری زمینیم کرد که مردمانی آسمانی دارد و از رزقی بر خوردار شدم که حلالیش از حلاوتش برایم اثر بخشتر شد . در سایه سروی روییدم که چون به خاک افتاد شهر سیاه پوشید . میدانم عبث خلق نشده ام و میکوشم حاصل فقط این چند روز برخورداریم از نعمت اختیار .عبث نباشد. امیدم به اوست مختار مطلق!

نوشته های پیشین
هفته چهارم اردیبهشت 1386
هفته سوم اردیبهشت 1386
هفته دوم اردیبهشت 1386
هفته اوّل اردیبهشت 1386
هفته چهارم فروردین 1386
هفته سوم فروردین 1386
هفته چهارم اسفند 1385
هفته سوم اسفند 1385
هفته دوم اسفند 1385
هفته اوّل اسفند 1385
هفته چهارم بهمن 1385
هفته چهارم دی 1385
هفته سوم دی 1385
فروردین 1388
بهمن 1387
دی 1387
مرداد 1387
خرداد 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
دی 1385
آذر 1385
پیوندها
چكامه
اداره كل تعاون استان زنجان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM